آزمایش غربالگری

آزمایش غربالگری چیست؟
به طور کلی غربالگری به روش‌هایی اطلاق می‌شود که با آنها می‌توان افراد به ظاهر سالمی را که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به یک بیماری خاص هستند، از افراد سالم  شناسایی کرد.

باید توجه داشت در مورد افرادی که پُرخطر محسوب می‌شوند، برای تشخیص قطعی باید آزمایش‌های تکمیلی انجام شود، مثلا اگر بیماری خاصی در خانواده نوزاد شایع می باشد، بررسی های لازم در خصوص امکان ابتلای نوزاد به این بیماری باید به طور دقیق بررسی شود .

آزمایش‌های غربالگری، باید پیش از مرخص شدن نوزاد از بیمارستان و یا طی پنج روز اول پس از تولد انجام شوند.

مهمترین غربالگری جنین در دوران بارداری دارای دو مرحله می باشد یکی از ۱۱ تا ۱۳  هفتگی که سونوگرافی NT نامیده می شود و چین پشت گردن و استخوان بینی در آن اندازه گیری و سایز زده می شوند که البته با آمایش مخصوص به خود همراه است و این آزمایش ریسک ناهنجاری های کروموزومی و ژنتیکی را تعیین می کند . سونوگرافی آنومالی که در سن ۱۸  تا ۲۰ هفته انجام میگیرد و ناهنجاریهای جسمی جنین در آن مورد بررسی قرار میگیرد و در صورت نرمال بودن این دو غربالگری تقریبا می توانید از سلامت جنین خود آسوده خاطر باشید.

تست‌های غربالگری مرحله اول و دوم بارداری به مجموعه‌ای از بررسی‌های سونوگرافی و آزمایشگاهی گفته می‌شود که در مراحل مختلف انجام شده و هدف آن این است که مادران باردار را از یک سری سندرم‌ها و نقایص جنینی (نه همه نقایص) غربال کرده و آنها را در گروه‌های کم خطر یا پر خطر قرار دهد.

با توجه به اینکه نقایص و سندرم‌های مورد بررسی در خانواده‌هایی که هیچ سابقه‌ای ندارند، نیز به میزان کافی دیده می‌شود بنابراین توصیه می‌شود همه خانم‌ها در هر سنی، تست های غربالگری را انجام دهند.

آزمايشات غربالگری با روش های مختلفی انجام می شود.

۱- تست هاي غربالگري سه ماهه اول

۲-تست های غربالگری سه ماهه دوم

۳-تست های ترکیبی غربالگری سه ماهه اول و دوم

۴-تست های مبتنی بر DNA آزاد جنینی در خون مادر